यो गजल यो मनको म गाउन सक्दिन
अति छट्पट् छ मन समाउन सक्दिन
सुनौलो त्यो बदन आँसुमा भिज्यो रे
धेरै टाढा छ ज्यान म आउन सक्दिन
बग्यो जिन्दगी यो अनेकौ लहरमा
म आफ्नै पारामा बगाउन सक्दिन
सँधै रोई हिंडें, कराएँ बेस्सरी
के प्यार जिन्दगीमा म पाउन सक्दिन ?
समय भनौं कि, नियति भनौ कि
म दोष अरूलाई लगाउन सक्दिन
No comments:
Post a Comment